เล่มที่ 19
พระสุตตันตปิฎก
สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 411
มีปัญญาดังแผ่นดิน
1646
... ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาเพียงดังแผ่นดิน ... . จบ สูตรที่ ๖ พาหุลปัญญสูตร เจริญ ...
มีปัญญามาก
1647
... ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญามาก ... . จบ สูตรที่ ๗ สีฆปัญญสูตร เจริญ ...
มีปัญญาเร็ว
1648
... ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาเร็ว ... . จบ สูตรที่ ๘ ลหุปัญญสูตร เจริญ ...
มีปัญญาเบา
1649
... ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาเบา ... . จบ สูตรที่ ๙ หาสปัญญสูตร เจริญ ...
มีปัญญาร่าเริง
1650
... ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาร่าเริง ... . จบ สูตรที่ ๑๐ ชวนปัญญสูตร เจริญ ...
มีปัญญาไว
1651
... ย่อมเป็นไปเพื่อความเป็นผู้มีปัญญาไว ... . จบ สูตรที่ ๑๑ ติกขปัญญสูตร เจริญ ...