เล่มที่ 37
พระอภิธรรมปิฎก
กถาวัตถุปกรณ์
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 477
1162
ส. แผ่นดิน บุคคล จะพูน จะเพิ่ม จะถม จะก่อ จะเสริมก็ทำได้ หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. กรรมวิบาก บุคคลจะพูน จะเพิ่ม จะถม จะก่อ จะเสริมก็ทำได้ หรือ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ
1163
ส. แผ่นดินทั่วไปแก่ชนอื่นๆ หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. กรรมวิบากทั่วไปแก่ชนอื่นๆ หรือ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ
1164
ส. กรรมวิบาก ทั่วไปแก่ชนอื่นๆ หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. พระผู้มีพระภาคได้ตรัสไว้ว่า นิธิ คือ บุญ ไม่ทั่วไปแก่ชนอื่นๆ โจรลักไม่ได้ ผู้มีอันจะพึงตายเป็นสภาวะควรทำบุญ ผู้นั้นพึง ประพฤติสุจริต ดังนี้ เป็นสูตรมีอยู่จริง มิใช่หรือ? ป. ถูกแล้ว ส.
ถ้าอย่างนั้น ก็ไม่พึงกล่าวว่า กรรมวิบากทั่วไปแก่ชนอื่นๆ
1165
ส. แผ่นดินเป็นกรรมวิบาก หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. แผ่นดินตั้งอยู่ด้วยดีก่อน สัตว์ทั้งหลายจึงบังเกิดขึ้นในภายหลัง หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. วิบากบังเกิดขึ้นก่อน ต่อภายหลังสัตว์ทั้งหลายจึงทำกรรมเพื่อได้วิบาก หรือ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ