เล่มที่ 37
พระอภิธรรมปิฎก
กถาวัตถุปกรณ์
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 561
อนาคตารัมมณกถา จบ วิตักกานุปติตกถา
1352
สกวาที จิตทุกดวงเนื่องด้วยวิตก หรือ? ปรวาที ถูกแล้ว ส. จิตทุกดวงเนื่องด้วยวิจาร เนื่องด้วยปีติ เนื่องด้วยสุข เนื่องด้วยทุกข์ เนื่องด้วยโสมนัส เนื่องด้วยโทมนัส เนื่องด้วยอุเบกขา เนื่องด้วย ศรัทธา เนื่องด้วยวิริยะ เนื่องด้วยสติ เนื่องด้วยสมาธิ เนื่องด้วยปัญญา เนื่องด้วยราคะ เนื่องด้วยโทสะ ฯลฯ เนื่องด้วยอโนตตัปปะ หรือ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ
1353
ส. จิตทุกดวงเนื่องด้วยวิตก หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. สมาธิที่ไม่มีวิตก มีเพียงวิจาร มีอยู่ มิใช่หรือ? ป. ถูกแล้ว ส.
หากว่า สมาธิที่ไม่มีวิตก มีเพียงวิจาร มีอยู่ ก็ต้องไม่กล่าวว่า จิตทุกดวง เนื่องด้วยวิตก
1354
ส. จิตทุกดวงเนื่องด้วยวิตก หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. สมาธิที่ไม่มีวิตก ไม่มีวิจาร มีอยู่ มิใช่หรือ? ป. ถูกแล้ว ส.
หากว่า สมาธิที่ไม่มีวิตก ไม่มีวิจาร มีอยู่ ก็ต้องไม่กล่าวว่า จิตทุกดวง เนื่องด้วยวิตก
1355
ส. จิตทุกดวงเนื่องด้วยวิตก หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. พระผู้มีพระภาคได้ตรัสสมาธิ ๓ อย่าง คือ สมาธิมีวิตก มีวิจาร สมาธิ ไม่มีวิตก มีเพียงวิจาร สมาธิไม่มีวิตก ไม่มีวิจาร มิใช่หรือ? ป. ถูกแล้ว ส.