เล่มที่ 38

พระอภิธรรมปิฎก

ยมกปกรณ์ ภาค

จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง

นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ

“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”

หน้าที่ 16

16
ธรรมเหล่าหนึ่งเหล่าใดเป็นอัพยากฤต ธรรมเหล่านั้นทั้งหมด มีอัพยากฤต เป็นมูลหรือ? อัพยากฤตที่เป็นอเหตุกะ ไม่ใช่มีอัพยากฤตเป็นมูล อัพยากฤตที่เป็นสเหตุกะ มีอัพยากฤต เป็นมูล. หรือว่า ธรรมเหล่าใดมีอัพยากฤตเป็นมูล ธรรมเหล่านั้นทั้งหมด เป็นอัพยากฤต? ถูกแล้ว. ธรรมเหล่าหนึ่งเหล่าใดเป็นอัพยากฤต ธรรมเหล่านั้นทั้งหมด มีมูลอย่างเดียวกัน โดยเป็นอัพยากตมูลหรือ? อัพยากฤตที่เป็นอเหตุกะ ไม่ใช่มีมูลอย่างเดียวกันโดยเป็นอัพยากตมูล อัพยากฤตที่เป็น สเหตุกะ มีมูลอย่างเดียวกันโดยเป็นอัพยากตมูล. หรือว่า ธรรมเหล่าใดมีมูลอย่างเดียวกันโดยเป็นอัพยากตมูล ธรรมเหล่านั้น ทั้งหมด เป็นอัพยากฤต? ถูกแล้ว. ธรรมเหล่าหนึ่งเหล่าใด มีมูลอย่างเดียวกันโดยเป็นอัพยากตมูล ธรรมเหล่านั้น ทั้งหมด มีมูลอาศัยกันและกันโดยเป็นอัพยากตมูลหรือ? มูลเหล่าใดที่เป็นอัพยากตมูล เกิดร่วมกัน มูลเหล่านั้นชื่อว่ามีมูลอย่างเดียวกันด้วย มีมูลอาศัยกันและกันด้วย ธรรมที่เกิดร่วมกันกับอัพยากตมูลที่เหลือนอกนั้น มีมูลอย่างเดียวกัน โดยเป็นอัพยากตมูล แต่ไม่ใช่มีมูลอาศัยกันและกัน. หรือว่า ธรรมเหล่าใดมีมูลอาศัยกันและกันโดยเป็นอัพยากตมูล ธรรมเหล่านั้น ทั้งหมด เป็นอัพยากฤต? ถูกแล้ว.
หน้าที่ 16 เล่มที่ 38 | พระอภิธรรมปิฎก