เล่มที่ 38
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 206
600
จักขายตนะของสัตว์ใด ย่อมไม่ดับไป ฆานายตนะ ฯลฯ รูปายตนะ มนายตนะ ธัมมายตนะของสัตว์นั้น ไม่เคยดับไปแล้วหรือ? เคยดับไปแล้ว. หรือว่า ธัมมายตนะของสัตว์ใดไม่เคยดับไปแล้ว จักขายตนะของสัตว์นั้นย่อมไม่ ดับไป. ไม่มี.
601
ฆานายตนะ ฯลฯ รูปายตนะ มนายตนะ ของสัตว์ใดย่อมไม่ดับไป ธัมมายตนะของสัตว์นั้น ไม่เคยดับไปแล้วหรือ? เคยดับไปแล้ว. หรือว่า ธัมมายตนะของสัตว์ใด ไม่เคยดับไปแล้ว มนายตนะของสัตว์นั้น ย่อมไม่ ดับไป. ไม่มี.
602
จักขายตนะในภูมิใด ย่อมไม่ดับไป.
603
จักขายตนะของสัตว์ใดในภูมิใด ย่อมไม่ดับไป โสตายตนะของสัตว์นั้น ในภูมินั้น ไม่เคยดับไปแล้วหรือ? จักขายตนะของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังเข้าถึงปัญจโวการภูมิ ซึ่งไม่มีจักขุ ที่กำลังจุติจากกามาวจรภูมิ ย่อมไม่ดับไป แต่โสตายตนะของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้นไม่เคยดับไป แล้วก็หาไม่ จักขายตนะของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังเข้าถึงชั้นสุทธาวาส ซึ่งเป็น อสัญญสัตว์ ซึ่งเป็นอรูปสัตว์ ย่อมไม่ดับไป และโสตายตนะก็ไม่เคยดับไปแล้ว. หรือว่า โสตายตนะของสัตว์ใดในภูมิใด ไม่เคยดับไปแล้ว จักขายตนะของ สัตว์นั้นในภูมินั้น ย่อมไม่ดับไป โสตายตนะของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งจะปรินิพพานอยู่ในชั้นสุทธาวาส ไม่เคย ดับไปแล้ว แต่จักขายตนะของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้นย่อมไม่ดับไปก็หาไม่ โสตายตนะของสัตว์ เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังเข้าถึงชั้นสุทธาวาส ซึ่งเป็นอสัญญสัตว์ ซึ่งเป็นอรูปสัตว์ ไม่เคย ดับไปแล้ว และจักขายตนะก็ย่อมไม่ดับไป.