เล่มที่ 38
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 237
อุปาทนิโรธวาร
687
จักขายตนะย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์ใด โสตายตนะของสัตว์นั้น ย่อมดับไป หรือ? หามิได้. หรือว่า โสตายตนะของสัตว์ใด ย่อมดับไป จักขายตนะย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์นั้น. หามิได้.
688
จักขายตนะย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์ใด ฆานายตนะ รูปายตนะ มนายตนะ ธัมมายตนะของสัตว์นั้น ย่อมดับไปหรือ? หามิได้. หรือว่า ธัมมายตนะของสัตว์ใด ย่อมดับไป จักขายตนะย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์นั้น. หามิได้ ฯลฯ.
689
มนายตนะย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์ใด ธัมมายตนะของสัตว์นั้น ย่อมดับไป หรือ? หามิได้. หรือว่า ธัมมายตนะของสัตว์ใด ย่อมดับไป มนายตนะ ย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์นั้น. หามิได้.
690
จักขายตนะย่อมเกิดขึ้นในภูมิใด. (คำที่กำหนดด้วยบทว่า ยตฺถ (ในภูมิใด) ไม่ควรประกอบคำว่า โน (หามิได้) เข้าไว้ ฯ คำว่า ยตฺถ (ในภูมิใด) ควรประกอบให้เหมือนกับคำทั้งหลาย ที่ กำหนดด้วยบทว่า ยตฺถ (ในภูมิใด) นอกจากนี้ คำที่กำหนดด้วยบทว่า ยตฺถ (ในภูมิใด) ในวาระแม้ทั้งสาม เป็นเช่นเดียวกัน).
691
จักขายตนะย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์ใดในภูมิใด โสตายตนะของสัตว์นั้นในภูมิ นั้น ย่อมดับไปหรือ? หามิได้. หรือว่า โสตายตนะของสัตว์ใดในภูมิใด ย่อมดับไป จักขายตนะย่อมเกิดขึ้นแก่ สัตว์นั้นในภูมินั้น. หามิได้ ฯลฯ.