เล่มที่ 38
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 295
สุทธสัจจมูลจักกวาร
831
ทุกข์ คือ สัจจะหรือ? ถูกแล้ว. สัจจะ คือ สมุทยสัจหรือ? สมุทยสัจ เป็นสัจจะด้วย เป็นสมุทยสัจด้วย สัจจะที่เหลือ เป็นแต่สัจจะ ไม่ใช่ สมุทยสัจ. ทุกข์ คือ สัจจะหรือ? ถูกแล้ว. สัจจะ คือ นิโรธสัจหรือ ฯลฯ? สัจจะ คือ มัคคสัจหรือ? มัคคสัจ เป็นสัจจะด้วย เป็นมัคคสัจด้วย สัจจะที่เหลือ เป็นแต่สัจจะ ไม่ใช่มัคคสัจ. สมุทัย คือ สัจจะหรือ? ถูกแล้ว ฯลฯ. นิโรธ คือ สัจจะหรือ? ถูกแล้ว ฯลฯ. มรรค คือ สัจจะหรือ? ถูกแล้ว. สัจจะ คือ ทุกขสัจหรือ ฯลฯ? สัจจะ คือ สมุทยสัจหรือ ฯลฯ? สัจจะ คือ นิโรธสัจหรือ? นิโรธสัจ เป็นสัจจะด้วย เป็นนิโรธสัจด้วย สัจจะที่เหลือ เป็นแต่สัจจะ ไม่ใช่ นิโรธสัจ.