เล่มที่ 38
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 607
1422
บุคคลใด กำหนดรู้มานานุสัย บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้ทิฏฐานุสัย ฯลฯ วิจิกิจฉานุสัยหรือ? หามิได้. หรือว่า บุคคลใด กำหนดรู้วิจิกิจฉานุสัย บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้มานานุสัย? ย่อมกำหนดรู้กิเลสอันตั้งอยู่ในที่เดียวกันกับอนุสัยนั้น. บุคคลใด กำหนดรู้มานานุสัย บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้ภวราคานุสัย ฯลฯ อวิชชานุสัยหรือ? ถูกแล้ว. หรือว่า บุคคลใด กำหนดรู้อวิชชานุสัย บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้มานานุสัย? ถูกแล้ว.
1423
บุคคลใด กำหนดรู้ทิฏฐานุสัย บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้วิจิกิจฉานุสัย หรือ? ถูกแล้ว. หรือว่า บุคคลใด กำหนดรู้วิจิกิจฉานุสัย บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้ทิฏฐานุสัย? ถูกแล้ว ฯลฯ.