เล่มที่ 38
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 63
170
เวทนาขันธ์ไม่เคยเกิดขึ้นแล้วแก่สัตว์ใดในภูมิใด สัญญาขันธ์จักไม่เกิด ขึ้นแก่สัตว์นั้น ในภูมินั้นหรือ? ถูกแล้ว. หรือว่า สัญญาขันธ์จักไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์ใดในภูมิใด เวทนาขันธ์ไม่เคยเกิดขึ้นแล้ว แก่สัตว์นั้นในภูมินั้น. สัญญาขันธ์จักไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งเป็นปัจฉิมภวิกสัตว์ แต่เวทนาขันธ์ ไม่เคยเกิดขึ้นแล้วแก่สัตว์เหล่านั้นในภูมินั้นก็หาไม่ สัญญาขันธ์จักไม่เกิดขึ้นและเวทนาขันธ์ก็ ไม่เคยเกิดขึ้นแล้วแก่สัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งอยู่ในชั้นสุทธาวาส ซึ่งเป็นอสัญญสัตว์. อุปปาทวาร จบ.
นิโรธวาร
171
รูปขันธ์ของสัตว์ใดย่อมดับไป เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้นย่อมดับไปหรือ? รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งกำลังจุติจากอสัญญสัตตภูมิย่อมดับไป แต่เวทนาขันธ์ ของสัตว์เหล่านั้นย่อมดับไปก็หาไม่ รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นซึ่งกำลังจุติจากปัญจโวการภูมิย่อม ดับไป และเวทนาขันธ์ก็ย่อมดับไป. หรือว่า เวทนาขันธ์ของสัตว์ใดย่อมดับไป รูปขันธ์ของสัตว์นั้นย่อมดับไป. เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นซึ่งกำลังจุติจากอรูปภูมิย่อมดับไป แต่รูปขันธ์ของสัตว์ เหล่านั้นย่อมดับไปก็หาไม่ เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นซึ่งกำลังจุติจากปัญจโวการภูมิย่อมดับไป และรูปขันธ์ก็ย่อมดับไป.
172
รูปขันธ์ในภูมิใดย่อมดับไป เวทนาขันธ์ในภูมินั้นย่อมดับไปหรือ? รูปขันธ์ในภูมินั้น ซึ่งเป็นอสัญญสัตตภูมิย่อมดับไป แต่เวทนาขันธ์ในภูมินั้นย่อมดับไป ก็หาไม่ รูปขันธ์ในภูมินั้น ซึ่งเป็นปัญจโวการภูมิย่อมดับไป และเวทนาขันธ์ก็ย่อมดับไป. หรือว่า เวทนาขันธ์ในภูมิใดย่อมดับไป รูปขันธ์ในภูมินั้นย่อมดับไป. เวทนาขันธ์ในภูมินั้น ซึ่งเป็นอรูปภูมิย่อมดับไป แต่รูปขันธ์ในภูมินั้นย่อมดับไปก็หาไม่ เวทนาขันธ์ในภูมินั้นซึ่งเป็นปัญจโวการภูมิย่อมดับไป และรูปขันธ์ก็ย่อมดับไป.