เล่มที่ 38
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 64
173
รูปขันธ์ของสัตว์ใดในภูมิใดย่อมดับไป เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้นในภูมินั้น ย่อมดับไปหรือ? รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังจุติจากอสัญญสัตตภูมิย่อมดับไป แต่ เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้นย่อมดับไปก็หาไม่ รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังจุติจากปัญจโวการภูมิย่อมดับไป และเวทนาขันธ์ก็ย่อมดับไป. หรือว่า เวทนาขันธ์ของสัตว์ใดในภูมิใดย่อมดับไป รูปขันธ์ของสัตว์นั้นในภูมินั้น ย่อมดับไป. เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังจุติจากอรูปภูมิย่อมดับไป แต่รูปขันธ์ ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้นย่อมดับไปก็หาไม่ เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลัง จุติจากปัญจโวการภูมิย่อมดับไป และรูปขันธ์ก็ย่อมดับไป.
174
รูปขันธ์ของสัตว์ใดย่อมไม่ดับไป เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้นย่อมไม่ดับไป หรือ? รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งกำลังจุติจากอรูปภูมิย่อมไม่ดับไป แต่เวทนาขันธ์ของสัตว์ เหล่านั้นย่อมไม่ดับไปก็หาไม่ รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งกำลังเกิดอยู่ทั้งหมด ย่อมไม่ดับไป และเวทนาขันธ์ก็ย่อมไม่ดับไป. หรือว่า เวทนาขันธ์ของสัตว์ใดย่อมไม่ดับไป รูปขันธ์ของสัตว์นั้นย่อมไม่ดับไป. เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งกำลังจุติจากอสัญญสัตตภูมิย่อมไม่ดับไป แต่รูปขันธ์ ของสัตว์เหล่านั้นย่อมไม่ดับไปก็หาไม่ เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งกำลังเกิดอยู่ทั้งหมดย่อม ไม่ดับไป และรูปขันธ์ก็ย่อมไม่ดับไป.
175
รูปขันธ์ในภูมิใดย่อมไม่ดับไป เวทนาขันธ์ในภูมินั้นย่อมไม่ดับไป หรือ? ย่อมไม่ดับไป. หรือว่า เวทนาขันธ์ในภูมิใดย่อมไม่ดับไป รูปขันธ์ในภูมินั้นย่อมไม่ดับไป. ย่อมดับไป.