เล่มที่ 38
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 65
176
รูปขันธ์ของสัตว์ใดในภูมิใดย่อมไม่ดับไป เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้นในภูมิ นั้น ย่อมไม่ดับไปหรือ? รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังจุติจากอรูปภูมิย่อมไม่ดับไป แต่เวทนาขันธ์ ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้นย่อมไม่ดับไปก็หาไม่ รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลัง เกิดอยู่ทั้งหมดย่อมไม่ดับไป และเวทนาขันธ์ก็ย่อมไม่ดับไป. หรือว่า เวทนาขันธ์ของสัตว์ใดในภูมิใดย่อมไม่ดับไป รูปขันธ์ของสัตว์นั้นในภูมิ นั้นย่อมไม่ดับไป. เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังจุติจากอสัญญสัตตภูมิย่อมไม่ดับไป แต่ รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้นย่อมไม่ดับไปก็หาไม่ เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังเกิดอยู่ทั้งหมดย่อมไม่ดับไป และรูปขันธ์ก็ย่อมไม่ดับไป.
177
รูปขันธ์ของสัตว์ใดเคยดับไปแล้ว เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้นเคยดับไปแล้ว หรือ? ถูกแล้ว. หรือว่า เวทนาขันธ์ของสัตว์ใดเคยดับไปแล้ว รูปขันธ์ของสัตว์นั้นเคยดับไปแล้ว. ถูกแล้ว.
178
รูปขันธ์ในภูมิใดเคยดับไปแล้ว เวทนาขันธ์ในภูมินั้นเคยดับไปแล้วหรือ? รูปขันธ์ในภูมินั้น ซึ่งเป็นอสัญญสัตตภูมิเคยดับไปแล้ว แต่เวทนาขันธ์ในภูมินั้นเคยดับ ไปแล้วก็หาไม่ รูปขันธ์ในภูมินั้นซึ่งเป็นปัญจโวการภูมิเคยดับไปแล้ว และเวทนาขันธ์ก็เคยดับ ไปแล้ว. หรือว่า เวทนาขันธ์ในภูมิใดเคยดับไปแล้ว รูปขันธ์ในภูมินั้นเคยดับไปแล้ว. เวทนาขันธ์ในภูมินั้น ซึ่งเป็นอรูปภูมิเคยดับไปแล้ว แต่รูปขันธ์ในภูมินั้นเคยดับไปแล้ว ก็หาไม่ เวทนาขันธ์ในภูมินั้น ซึ่งเป็นปัญจโวการภูมิเคยดับไปแล้ว และรูปขันธ์ก็เคยดับไปแล้ว.