เล่มที่ 38

พระอภิธรรมปิฎก

ยมกปกรณ์ ภาค

จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง

นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ

“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”

หน้าที่ 665

1498
มานานุสัย อันบุคคลใดละได้แล้ว ทิฏฐานุสัย ฯลฯ วิจิกิจฉานุสัย เป็นอันบุคคลนั้นละได้แล้ว? หรือว่า วิจิกิจฉานุสัย อันบุคคลใดละได้แล้ว มานานุสัย เป็นอันบุคคลนั้นละได้ แล้ว? วิจิกิจฉานุสัย อันบุคคล ๓ จำพวกละได้แล้ว แต่มานานุสัย บุคคล ๓ พวกเหล่านั้น ยังละไม่ได้ วิจิกิจฉานุสัย พระอรหันต์ละได้แล้ว และมานานุสัย พระอรหันต์ก็ละได้แล้ว. มานานุสัย อันบุคคลใดละได้แล้ว ภวราคานุสัย ฯลฯ อวิชชานุสัย เป็นอันบุคคลนั้น ละได้แล้วหรือ? ถูกแล้ว. หรือว่า อวิชชานุสัย อันบุคคลใดละได้แล้ว มานานุสัย เป็นอันบุคคลนั้นละ ได้แล้ว? ถูกแล้ว.
1499
ทิฏฐานุสัย อันบุคคลใดละได้แล้ว วิจิกิจฉานุสัย เป็นอันบุคคลนั้น ละได้แล้วหรือ? ถูกแล้ว. หรือว่า วิจิกิจฉานุสัย อันบุคคลใดละได้แล้ว ทิฏฐานุสัย เป็นอันบุคคลนั้น ละได้แล้ว? ถูกแล้ว.
1500
วิจิกิจฉานุสัย อันบุคคลใดละได้แล้ว ภวราคานุสัย ฯลฯ อวิชชานุสัย เป็นอันบุคคลนั้นละได้แล้วหรือ? วิจิกิจฉานุสัย อันบุคคล ๓ จำพวกละไม่ได้แล้ว แต่อวิชชานุสัย บุคคลเหล่านั้น ยังละไม่ได้ วิจิกิจฉานุสัย พระอรหันต์ละได้แล้ว และอวิชชานุสัย พระอรหันต์ก็ละได้แล้ว. หรือว่า อวิชชานุสัย อันบุคคลใดละได้แล้ว วิจิกิจฉานุสัย เป็นอันบุคคลนั้น ละได้แล้ว? ถูกแล้ว.
หน้าที่ 665 เล่มที่ 38 | พระอภิธรรมปิฎก