เล่มที่ 38
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 671
1509
มานานุสัย อันบุคคลละแล้ว ในที่ใด ทิฏฐานุสัย ฯลฯ วิจิกิจฉานุสัย เป็นอันบุคคลละแล้ว ในที่นั้นหรือ? ถูกแล้ว. หรือว่า วิจิกิจฉานุสัย อันบุคคลละแล้ว ในที่ใด มานานุสัย เป็นอันบุคคลละแล้ว ในที่นั้น? วิจิกิจฉานุสัย อันบุคคลละแล้ว ในที่นี้ คือ ทุกขเวทนา มานานุสัย ไม่พึงกล่าวว่า ละแล้วหรือยังไม่ละแล้ว วิจิกิจฉานุสัย อันบุคคลละแล้วและมานานุสัย อันบุคคลละแล้ว ในที่นี้ คือ ในเวทนา ๒ ในกามธาตุ ในรูปธาตุ ในอรูปธาตุ. มานานุสัย อันบุคคลละแล้ว ในที่ใด ภวราคานุสัย เป็นอันบุคคลละแล้ว ใน ที่นั้นหรือ? มานานุสัย อันบุคคลละแล้ว ในที่นี้ คือ ในเวทนา ๒ ในกามธาตุ ภวราคานุสัย ไม่พึงกล่าาวว่า ละแล้วหรือยังไม่ละแล้ว มานานุสัย อันบุคคลละแล้ว และภวราคานุสัย อัน บุคคลละแล้ว ในที่นี้ คือ ในรูปธาตุ ในอรูปธาตุ. หรือว่า ภวราคานุสัย อันบุคคลละแล้ว ในที่ใด มานานุสัย เป็นอันบุคคลละแล้ว ในที่นั้น? ถูกแล้ว. มานานุสัย อันบุคคลละแล้ว ในที่ใด อวิชชานุสัย เป็นอันบุคคลละแล้ว ใน ที่นั้นหรือ? ถูกแล้ว. หรือว่า อวิชชานุสัย อันบุคคลละแล้ว ในที่ใด มานานุสัย เป็นอันบุคคลละแล้ว ในที่นั้น? อวิชชานุสัย อันบุคคลละแล้ว ในที่นี้ คือ ในทุกขเวทนา มานานุสัย ไม่พึงกล่าวว่า ละแล้วหรือยังไม่ละแล้ว อวิชชานุสัย อันบุคคลละแล้ว และมานานุสัย อันบุคคลละแล้ว ในที่นี้ คือ ในเวทนา ๒ ในกามธาตุ ในรูปธาตุ ในอรูปธาตุ.