เล่มที่ 38

พระอภิธรรมปิฎก

ยมกปกรณ์ ภาค

จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง

นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ

“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”

หน้าที่ 72

200
รูปขันธ์ของสัตว์ใดย่อมดับไป เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้นจักดับไปหรือ? รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งจะปรินิพพานอยู่ในปัญจโวการภูมิย่อมดับไป แต่เวทนาขันธ์ ของสัตว์เหล่านั้นจักดับไปก็หาไม่ รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งกำลังจุติจากปัญจโวการภูมิ ซึ่ง กำลังจุติจากอสัญญสัตตภูมิ นอกนี้ ย่อมดับไป และเวทนาขันธ์ก็จักดับไป. หรือว่า เวทนาขันธ์ของสัตว์ใดจักดับไป รูปขันธ์ของสัตว์นั้นย่อมดับไป. เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งกำลังเกิดอยู่ทั้งหมด ซึ่งกำลังจุติจากอรูปภูมิจักดับไป แต่รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นย่อมดับไปก็หาไม่ เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งกำลังจุติจาก ปัญจโวการภูมิ ซึ่งกำลังจุติจากอสัญญสัตตภูมิจักดับไป และรูปขันธ์ก็ย่อมดับไป.
201
เวทนาขันธ์ของสัตว์ใดย่อมดับไป สัญญาขันธ์ของสัตว์นั้นจักดับไป หรือ? เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งจะปรินิพพานอยู่ย่อมดับไป แต่สัญญาขันธ์ของสัตว์ เหล่านั้นจักดับไปก็หาไม่ เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งกำลังจุติจากจตุโวการภูมิ จากปัญจ โวการภูมิ นอกนี้ ย่อมดับไป และสัญญาขันธ์ก็จักดับไป. หรือว่า สัญญาขันธ์ของสัตว์ใดจักดับไป เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้นย่อมดับไป. สัญญาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งกำลังเกิดอยู่ทั้งหมด ซึ่งกำลังจุติจากอสัญญสัตตภูมิจัก ดับไป แต่เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นย่อมดับไปก็หาไม่ สัญญาขันธ์ของสัตว์นั้น ซึ่งกำลังจุติ จากจตุโวการภูมิ จากปัญจโวการภูมิจักดับไป และเวทนาขันธ์ก็ย่อมดับไป.
202
รูปขันธ์ในภูมิใดย่อมดับไป.
203
รูปขันธ์ของสัตว์ใดในภูมิใดย่อมดับไป เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้นในภูมินั้น จักดับไปหรือ? รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งจะปรินิพพานอยู่ในปัญจโวการภูมิ ซึ่งกำลังจุติ จากอสัญญสัตตภูมิย่อมดับไป แต่เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้นจักดับไปก็หาไม่ รูปขันธ์ ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังจุติจากปัญจโวการภูมิ นอกนี้ ย่อมดับไป และเวทนาขันธ์ ก็จักดับไป. หรือว่า เวทนาขันธ์ของสัตว์ใดในภูมิใด จักดับไป รูปขันธ์ของสัตว์นั้นในภูมินั้น ย่อมดับไป. เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังเข้าถึงปัญจโวการภูมิ ซึ่งเป็นอรูปสัตว์ จักดับไป แต่รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้นย่อมดับไปก็หาไม่ เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้น ซึ่งกำลังจุติจากปัญจโวการภูมิจักดับไป และรูปขันธ์ก็ย่อมดับไป.
หน้าที่ 72 เล่มที่ 38 | พระอภิธรรมปิฎก