เล่มที่ 38
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 73
204
เวทนาขันธ์ของสัตว์ใดในภูมิใด ย่อมดับไป สัญญาขันธ์ของสัตว์นั้นใน ภูมินั้น จักดับไปหรือ? เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งจะปรินิพพานอยู่ย่อมดับไป แต่สัญญาขันธ์ ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้นจักดับไปก็หาไม่ เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังจุติ จากจตุโวการภูมิ จากปัญจโวการภูมินอกนี้ ย่อมดับไป และสัญญาขันธ์ก็จักดับไป. หรือว่า สัญญาขันธ์ของสัตว์ใดในภูมิใด จักดับไป เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้นในภูมิ นั้น ย่อมดับไป. สัญญาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังเข้าถึงจตุโวการภูมิ ปัญจโวการภูมิจัก ดับไป แต่เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ย่อมดับไปก็หาไม่ สัญญาขันธ์ของสัตว์เหล่า นั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังจุติจากจตุโวการภูมิ จากปัญจโวการภูมิจักดับไป และเวทนาขันธ์ก็ย่อม ดับไป.
205
รูปขันธ์ของสัตว์ใด ย่อมไม่ดับไป เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้น จักไม่ดับไป หรือ? รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นซึ่งกำลังเกิดอยู่ทั้งหมด ซึ่งกำลังจุติจากอรูปภูมิย่อมไม่ดับไป แต่เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นจักไม่ดับไปก็หาไม่ รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งจะปรินิพพาน อยู่ในอรูปภูมิย่อมไม่ดับไป และเวทนาขันธ์ก็จักไม่ดับไป. หรือว่า เวทนาขันธ์ของสัตว์ใด จักไม่ดับไป รูปขันธ์ของสัตว์นั้น ย่อมไม่ดับไป. เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งจะปรินิพพานอยู่ในปัญจโวการภูมิ จักไม่ดับไป แต่ รูปขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นย่อมไม่ดับไปก็หาไม่ เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งจะปรินิพพานอยู่ ในอรูปภูมิจักไม่ดับไป และรูปขันธ์ก็ย่อมไม่ดับไป.