เล่มที่ 39
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค ๒
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 154
ชิวหา เรียกว่าชิวหินทรีย์หรือ ถูกแล้ว อินทรีย์ เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์หรือ อัญญาตาวินทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์ด้วยอินทรีย์ที่เหลือ เรียกว่าอินทรีย์ ไม่เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์
406
กาย เรียกว่ากายินทรีย์หรือ เว้นกายินทรีย์ กายที่เหลือ ไม่เรียกว่ากายินทรีย์ กายินทรีย์ เรียกว่ากายด้วย เรียก ว่ากายินทรีย์ด้วย อินทรีย์ เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ จักขุนทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่าจักขุนทรีย์ด้วย อินทรีย์ที่เหลือเรียกว่า อินทรีย์ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์ ฯลฯ
กาย เรียกว่ากายินทรีย์หรือ เว้นกายินทรีย์ กายที่เหลือ เรียกว่ากาย ไม่เรียกว่ากายินทรีย์ กายินทรีย์เรียกว่ากาย ด้วย เรียกว่ากายินทรีย์ด้วย อินทรีย์ เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์หรือ อัญญาตาวินทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์ด้วยอินทรีย์ที่เหลือ เรียกว่าอินทรีย์ ไม่เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์
407
ใจ เรียกว่ามนินทรีย์หรือ ถูกแล้ว อินทรีย์ เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ จักขุนทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่าจักขุนทรีย์ด้วย อินทรีย์ที่เหลือเรียกว่า อินทรีย์ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์ ฯลฯ