เล่มที่ 39
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค ๒
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 176
450
จักขุ เรียกว่าอินทรีย์หรือ ถูกแล้ว อินทรีย์ เรียกว่าโสตินทรีย์หรือ โสตินทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่าโสตินทรีย์ด้วย อินทรีย์ที่เหลือเรียกว่า อินทรีย์ ไม่เรียกว่าโสตินทรีย์ จักขุ เรียกว่าอินทรีย์หรือ ถูกแล้ว อินทรีย์ เรียกว่าฆานินทรีย์หรือ ฆานินทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่าฆานินทรีย์ด้วย อินทรีย์ที่เหลือเรียกว่า อินทรีย์ ไม่เรียกว่าฆานินทรีย์ จักขุ เรียกว่าอินทรีย์หรือ ถูกแล้ว อินทรีย์ เรียกว่าชิวหินทรีย์หรือ ชิวหินทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่าชิวหินทรีย์ด้วย อินทรีย์ที่เหลือเรียกว่า อินทรีย์ ไม่เรียกว่าชิวหินทรีย์ จักขุ เรียกว่าอินทรีย์หรือ ถูกแล้ว อินทรีย์ เรียกว่ากายินทรีย์หรือ กายินทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่ากายินทรีย์ด้วย อินทรีย์ที่เหลือเรียกว่า อินทรีย์ ไม่เรียกว่ากายินทรีย์ จักขุ เรียกว่าอินทรีย์หรือ ถูกแล้ว อินทรีย์ เรียกว่ามนินทรีย์หรือ มนินทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่ามนินทรีย์ด้วย อินทรีย์ที่เหลือเรียกว่าอินทรีย์ ไม่เรียกว่ามนินทรีย์