เล่มที่ 39
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค ๒
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 182
กาย เรียกว่าอินทรีย์หรือ กายใด เรียกว่าอินทรีย์ กายนั้น เรียกว่ากายด้วย เรียกว่าอินทรีย์ด้วยกายที่เหลือ เรียกว่ากาย ไม่เรียกว่าอินทรีย์ อินทรีย์ เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์หรือ อัญญาตาวินทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์ด้วยอินทรีย์ที่เหลือ เรียกว่าอินทรีย์ ไม่เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์
459
มนะ เรียกว่าอินทรีย์หรือ ถูกแล้ว อินทรีย์ เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ จักขุนทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่าจักขุนทรีย์ด้วย อินทรีย์ที่เหลือเรียกว่า อินทรีย์ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์ ฯลฯ
มนะ เรียกว่าอินทรีย์หรือ ถูกแล้ว อินทรีย์ เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์หรือ อัญญาตาวินทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์ด้วยอินทรีย์ที่เหลือ เรียกว่าอินทรีย์ ไม่เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์
460
อิตถี เรียกว่าอินทรีย์หรือ หามิได้ อินทรีย์ เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ จักขุนทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่าจักขุนทรีย์ด้วย อินทรีย์ที่เหลือเรียกว่า อินทรีย์ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์ ฯลฯ