เล่มที่ 39
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค ๒
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 501
1363
ผู้ใดเคยเจริญแล้วซึ่งอนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์ ผู้นั้นเคยทำให้แจ้ง แล้วซึ่งอัญญาตาวินทรีย์หรือ บุคคล ๗ จำพวก เคยเจริญแล้วซึ่งอนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์ แต่จะเคยทำให้แจ้ง แล้วซึ่งอัญญาตาวินทรีย์ก็หาไม่ พระอรหันต์เคยเจริญแล้วซึ่งอนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์ และเคย ทำให้แจ้งแล้วซึ่งอัญญาตาวินทรีย์ หรือว่า ผู้ใดเคยทำให้แจ้งแล้วซึ่งอัญญาตาวินทรีย์ ผู้นั้นเคยเจริญแล้ว ซึ่ง อนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์ ถูกแล้ว
1364
ผู้ใดเคยเจริญแล้วซึ่งอัญญินทรีย์ ผู้นั้นเคยทำให้แจ้งแล้วซึ่งอัญญา ตาวินทรีย์หรือ ผู้ใดย่อมทำให้แจ้งแล้วซึ่งอรหัตผล ผู้นั้นเคยเจริญแล้วซึ่งอัญญินทรีย์แต่จะเคยทำให้ แจ้งแล้วซึ่งอัญญาตาวินทรีย์ก็หาไม่ ผู้ใดได้ทำให้แจ้งแล้วซึ่งอรหัตผล ผู้นั้นเคยเจริญแล้วซึ่ง อัญญินทรีย์ และเคยทำให้แจ้งแล้วซึ่งอัญญาตาวินทรีย์ หรือว่า ผู้ใดเคยทำให้แจ้งแล้วซึ่งอัญญาตาวินทรีย์ ผู้นั้นเคยเจริญแล้วซึ่ง อัญญินทรีย์ ถูกแล้ว
1365
ผู้ใดไม่เคยกำหนดรู้แล้วซึ่งจักขุนทรีย์ ผู้นั้นไม่เคยละแล้วซึ่งโทมนัส สินทรีย์หรือ บุคคล ๒ จำพวกไม่เคยกำหนดรู้แล้วซึ่งจักขุนทรีย์ แต่จะไม่เคยละแล้วซึ่งโทมนัส สินทรีย์ก็หาไม่ บุคคล ๖ จำพวก ไม่เคยกำหนดรู้แล้วซึ่งจักขุนทรีย์และไม่เคยละแล้วซึ่ง โทมนัสสินทรีย์ หรือว่า ผู้ใดไม่เคยละแล้วซึ่งโทมนัสสินทรีย์ ผู้นั้นไม่เคยกำหนดรู้แล้วซึ่ง จักขุนทรีย์ ถูกแล้ว