เล่มที่ 39
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค ๒
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 502
1366
ผู้ใดไม่เคยกำหนดรู้แล้วซึ่งจักขุนทรีย์ ผู้นั้นไม่เคยเจริญแล้วซึ่ง อนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์หรือ บุคคล ๖ จำพวกไม่เคยกำหนดผู้แล้วซึ่งจักขุนทรีย์ แต่จะไม่เคยเจริญแล้วซึ่งอนัญญาตัญ ญัสสามีตินทรีย์ก็หาไม่ บุคคล ๒ จำพวกไม่เคยกำหนดรู้แล้วซึ่งจักขุนทรีย์ และไม่เคยเจริญแล้ว ซึ่งอนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์ หรือว่า ผู้ใดไม่เคยเจริญแล้วซึ่งอนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์ผู้นั้นไม่เคยกำหนด รู้แล้วซึ่งจักขุนทรีย์ ถูกแล้ว
1367
ผู้ใดไม่เคยกำหนดรู้แล้วซึ่งจักขุนทรีย์ ผู้นั้นไม่เคยเจริญแล้วซึ่ง อัญญินทรีย์หรือ ถูกแล้ว หรือว่า ผู้ใดไม่เคยเจริญแล้วซึ่งอัญญินทรีย์ ผู้นั้นไม่เคยกำหนดรู้แล้วซึ่งจักขุน ทรีย์ ถูกแล้ว
1368
ผู้ใดไม่เคยกำหนดรู้แล้วซึ่งจักขุนทรีย์ ผู้นั้นไม่เคยทำให้แจ้งแล้วซึ่ง อัญญาตาวินทรีย์หรือ ถูกแล้ว หรือว่า ผู้ใดไม่เคยทำให้แจ้งแล้วซึ่งอัญญาตาวินทรีย์ ผู้นั้นไม่เคยกำหนดรู้แล้ว ซึ่งจักขุนทรีย์ ผู้ใดย่อมทำให้แจ้งซึ่งอรหัตผล ผู้นั้นไม่เคยทำให้แจ้งแล้วซึ่งอัญญาตาวินทรีย์ แต่จะ ไม่เคยกำหนดรู้แล้วซึ่งจักขุนทรีย์ก็หาไม่ บุคคล ๘ จำพวก ไม่เคยทำให้แจ้งแล้วซึ่งอัญญาตาวิน ทรีย์ และไม่เคยกำหนดรู้แล้วซึ่งจักขุนทรีย์