เล่มที่ 39
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค ๒
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 514
1413
ผู้ใดย่อมไม่เจริญอนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์ ผู้นั้นไม่เคยทำให้แจ้ง แล้วซึ่งอัญญาตาวินทรีย์ หรือ พระอรหันต์ย่อมไม่เจริญอนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์ แต่จะไม่เคยทำให้แจ้งแล้วซึ่ง อัญญาตาวินทรีย์ก็หาไม่ บุคคล ๗ จำพวกย่อมไม่เจริญอนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์ และไม่เคย ทำให้แจ้งแล้วซึ่งอัญญาตาวินทรีย์ หรือว่า ผู้ใดไม่เคยทำให้แจ้งแล้วซึ่งอัญญาตาวินทรีย์ ผู้นั้นย่อมไม่เจริญอนัญญา ตัญญัสสามีตินทรีย์ บุคคลที่ ๘ ไม่เคยทำให้แจ้งแล้วซึ่งอัญญาตาวินทรีย์ แต่ย่อมไม่เจริญอนัญญาตัญญัส สามีตินทรีย์ก็หาไม่ บุคคล ๗ จำพวกไม่เคยทำให้แจ้งแล้วซึ่งอัญญาตาวินทรีย์ และย่อมไม่ เจริญอนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์
1414
ผู้ใดย่อมไม่เจริญอัญญินทรีย์ ผู้นั้นไม่เคยทำให้แจ้งแล้วซึ่งอัญญา ตาวินทรีย์ หรือ พระอรหันต์ย่อมไม่เจริญอัญญินทรีย์ แต่จะไม่เคยทำให้แจ้งแล้วซึ่งอัญญาตาวินทรีย์ ก็หาไม่ บุคคล ๕ จำพวก ย่อมไม่เจริญอัญญินทรีย์ และไม่เคยทำให้แจ้งแล้วซึ่งอัญญาตาวินทรีย์ หรือว่า ผู้ใดไม่เคยทำให้แจ้งแล้วซึ่งอัญญาตาวินทรีย์ ผู้นั้นย่อมไม่เจริญ อัญญินทรีย์ ผู้ที่มีความพร้อมเพรียงด้วยอรหัตตมรรค ๓ จำพวก ไม่เคยทำให้แจ้งแล้วซึ่งอัญญา ตาวินทรีย์ แต่ย่อมไม่เจริญอัญญินทรีย์ก็หาไม่ บุคคล ๕ จำพวก ไม่เคยทำให้แจ้งแล้วซึ่งอัญญา ตาวินทรีย์ และย่อมไม่เจริญอัญญินทรีย์