เล่มที่ 39
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค ๒
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 59
149
กุศลธรรมเกิดขึ้นแก่สัตว์ใด อัพยากตธรรมเคยเกิดขึ้นแล้วแก่สัตว์นั้นหรือ ถูกแล้ว หรือว่า อัพยากตธรรมเคยเกิดขึ้นแล้วแก่สัตว์ใด กุศลธรรมเกิดขึ้นแก่สัตว์นั้น อัพยากตธรรมเคยเกิดขึ้นแล้วแก่สัตว์เหล่านั้น คือ สัตว์ทั้งหมดในภังคขณะแห่งจิต ในอุปปาทขณะแห่งกุศลวิปปยุตตจิต ผู้เข้านิโรธ และอสัญญสัตว์แต่กุศลธรรมเกิดขึ้นแก่สัตว์ เหล่านั้นก็หาไม่ อัพยากตธรรมเคยเกิดขึ้นแล้ว และกุศลธรรมก็เกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้น ใน อุปปาทขณะแห่งกุศลทั้งหลาย
150
อกุศลธรรมเกิดขึ้นแก่สัตว์ใด อัพยากตธรรมเคยเกิดขึ้นแล้วแก่สัตว์นั้นหรือ ถูกแล้ว หรือว่า อัพยากตธรรมเคยเกิดขึ้นแล้วแก่สัตว์ใด อกุศลธรรมเกิดขึ้นแก่สัตว์นั้น อัพยากตธรรมเคยเกิดขึ้นแล้วแก่สัตว์เหล่านั้น คือ สัตว์ทั้งหมด ในภังคขณะแห่งจิต ในอุปปาทขณะแห่งอกุศลวิปปยุตตจิต ผู้เข้านิโรธ และอสัญญสัตว์แต่อกุศลธรรมเกิดขึ้นแก่สัตว์ เหล่านั้นก็หาไม่ อัพยากตธรรมเคยเกิดขึ้นแล้วและอกุศลธรรมก็เกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้น ใน อุปปาทขณะแห่งอกุศลทั้งหลาย
151
กุศลธรรมเกิดขึ้นในภูมิใด ฯลฯ
152
กุศลธรรมเกิดขึ้นแก่สัตว์ใด ในภูมิใด อกุศลธรรมเคยเกิดขึ้นแล้วแก่สัตว์ นั้น ในภูมินั้นหรือ ถูกแล้ว หรือว่า อกุศลธรรมเคยเกิดขึ้นแล้วแก่สัตว์ใด ในภูมิใดกุศลธรรมเกิดขึ้นแก่สัตว์ นั้น ในภูมินั้น อกุศลธรรมเคยเกิดขึ้นแล้วแก่สัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้น คือ สัตว์ทั้งหมดในภังคขณะ แห่งจิต ในอุปปาทขณะแห่งกุศลวิปปยุตตจิต แต่กุศลธรรมจะเกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้น ใน ภูมินั้นก็หาไม่ อกุศลธรรมเคยเกิดขึ้นแล้ว และกุศลธรรมก็ย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้น ใน ภูมินั้น ในอุปปาทขณะแห่งกุศลทั้งหลาย