เล่มที่ 39
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค ๒
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 71
190
กุศลธรรมของสัตว์ใดย่อมดับไป อกุศลธรรมของสัตว์นั้นย่อมดับไปหรือ หามิได้ หรือว่า อกุศลธรรมของสัตว์ใดย่อมดับไป กุศลธรรมของสัตว์นั้น ย่อมดับไป หามิได้
191
กุศลธรรมของสัตว์ใดย่อมดับไป อัพยากตธรรมของสัตว์นั้น ย่อมดับไป หรือ ในอรูปภูมิ กุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้นย่อมดับไป ในภังคขณะแห่งกุศลแต่อัพยากต ธรรมของสัตว์เหล่านั้นย่อมดับไปก็หาไม่ ในปัญจโวการภูมิ กุศลธรรมและอัพยากตธรรมของสัตว์ เหล่านั้น ย่อมดับไป ในภังคขณะแห่งกุศล หรือว่า อัพยากตธรรมของสัตว์ใดย่อมดับไป กุศลธรรมของสัตว์นั้น ย่อมดับไป อัพยากตธรรมของสัตว์เหล่านั้น คือสัตว์ทั้งหมด ที่กำลังจุติอยู่ในภังคขณะแห่งกุศล วิปปยุตจิต ย่อมดับไป แต่กุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้น ย่อมดับไปก็หาไม่ ในปัญจโวการภูมิ อัพยากตธรรมของสัตว์เหล่านั้น จักดับไป และกุศลธรรมก็จะดับไป ในภังคขณะแห่งกุศล
192
อกุศลธรรมของสัตว์ใดย่อมดับไป อัพยากตธรรมของสัตว์นั้น ย่อมดับไป หรือ ในอรูปภูมิ อกุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้น ย่อมดับไปในภังคขณะแห่งกุศล แต่อัพยากต ธรรมของสัตว์เหล่านั้นย่อมดับไปก็หาไม่ ในปัญจโวการภูมิอกุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้น ย่อม ดับไป และอัพยากตธรรมก็ย่อมดับไป ในภังคขณะแห่งอกุศล หรือว่า อัพยากตธรรมของสัตว์ใด ย่อมดับไป อกุศลธรรมของสัตว์นั้น ย่อมดับไป อัพยากตธรรมของสัตว์เหล่านั้น คือ สัตว์ทั้งหมด ที่กำลังจุติอยู่ ย่อมดับไป ในภังคขณะ แห่งกุศลวิปปยุตตจิต ในปวัตติกาล แต่อกุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้น ย่อมดับไปก็หาไม่ ใน ปัญจโวการภูมิ อัพยากตธรรมย่อมดับไป และอกุศลธรรมย่อมดับไป ในภังคขณะแห่งอกุศล
193
กุศลธรรมในภูมิใด ย่อมดับไป อกุศลธรรมในภูมินั้นย่อมดับไป หรือ ถูกแล้ว หรือว่า อกุศลธรรมในภูมิใด ย่อมดับไป กุศลธรรมในภูมินั้น ย่อมดับไป ถูกแล้ว