เล่มที่ 40
พระอภิธรรมปิฎก
มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๑
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 596
มีวาระ ๑๓ พึงให้พิสดารเหมือน น เหตุมูลกนัย โน วิคตมูลกนัย
1075
ในเหตุปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่วิคตปัจจัย มีวาระ ๗ ฯลฯ ในอวิคตปัจจัย กับ ฯลฯ
มีวาระ ๑๓ พึงให้พิสดารเหมือน นเหตุมูลกนัย โน วิคตมูลกนัย
1076
ในอารัมมณปัจจัย กับปัจจัยที่ไม่ใช่อวิคตปัจจัย มีวาระ ๙ ในนัตถิปัจจัย กับ ฯลฯ มีวาระ ๗ ในวิคตปัจจัย กับ ฯลฯ
มี " ๗ พึงให้พิสดารเหมือน โน อัตถิมูลกนัย ปัญหาวารปัจจนียานุโลม จบ กุสลัตติกะ ซึ่งเป็นติกะที่ ๑ จบ เวทนาติกะ ปฏิจจวาร
1077
ธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้น ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น ในปฏิสนธิขณะ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยสุขเวทนา เกิดขึ้น ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น
1078
ธรรมที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา อาศัยธรรมที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๑ ที่สัมปยุตด้วยทุกขเวทนา เกิดขึ้น ขันธ์ ๑ อาศัยขันธ์ ๒ เกิดขึ้น