เล่มที่ 41
พระอภิธรรมปิฎก
มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๒
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 146
469
ปีติสหคตธรรม อาศัยปีติสหคตธรรม เกิดขึ้น เพราะอารัมมณปัจจัย เพราะอธิปติปัจจัย ในปฏิสนธิขณะ ไม่มี เพราะ อนันตรปัจจัย เพราะ สมนันตรปัจจัย เพราะ สหชาตปัจจัย เพราะ อัญญ มัญญปัจจัย เพราะนิสสยปัจจัย เพราะ อุปนิสสยปัจจัย เพราะ ปุเรชาตปัจจัย ในปุเรชาต ปัจจัย ในปฏิสนธิขณะ ไม่มี เพราะ อาเสวนปัจจัย ในอาเสวนปัจจัย วิบาก ไม่มี เพราะ กัมมปัจจัย เพราะวิปากปัจจัย เพราะ อาหารปัจจัย ฯลฯ เพราะ อินทริย ปัจจัย เพราะ ฌานปัจจัย เพราะ มัคคปัจจัย เพราะ สัมปยุตตปัจจัย เพราะ วิปปยุตตปัจจัย เพราะ อัตถิปัจจัย เพราะ นัตถิปัจจัย เพราะ วิคตปัจจัย เพราะ อวิคตปัจจัย มาติกา จบ.
470
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๑๐ ในอารัมมณปัจจัย มี " ๑๐ ในอธิปติปัจจัย มี " ๑๐ ในอนันตรปัจจัย มี " ๑๐ ในสมนันตรปัจจัย มี " ๑๐ ในสหชาตปัจจัย มี " ๑๐ ในอัญญมัญญปัจจัย มี " ๑๐ ในนิสสยปัจจัย มี " ๑๐ ในอุปนิสสยปัจจัย มี " ๑๐ ในปุเรชาตปัจจัย มีวาระ ๑๐ ในอาเสวนปัจจัย มี " ๑๐ ในกัมมปัจจัย มี " ๑๐ ในวิปากปัจจัย มี " ๑๐ ในอาหารปัจจัย มี " ๑๐ ในอินทริยปัจจัย มี " ๑๐ ในฌานปัจจัย มี " ๑๐ ในมัคคปัจจัย มี " ๑๐ ในสัมปยุตตปัจจัย มี " ๑๐ ในวิปปยุตตปัจจัย มี " ๑๐ ในอัตถิปัจจัย มี " ๑๐ ในนัตถิปัจจัย มี " ๑๐ ในวิคตปัจจัย มี " ๑๐ ในอวิคตปัจจัย มีวาระ ๑๐ ทั้งหมด การนับอนุโลม พึงนับอย่างนี้ อนุโลม จบ.