เล่มที่ 44
พระอภิธรรมปิฎก
ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 392
1889
อตีตารัมมณธรรมที่เป็นสรณธรรม อาศัยอตีตารัมมณธรรมที่เป็นสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย อตีตารัมมณธรรมที่เป็นอรณธรรม อาศัยอตีตารัมมณธรรมที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
1890
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๒ ในอารัมมณปัจจัย มี " ๒ ในอวิคตปัจจัย มี " ๒ ในสหชาตวารก็ดี ในปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดารทุกปัจจัย
1891
อนาคตารัมมณธรรมที่เป็นสรณธรรม อาศัยอนาคตารัมมณธรรมที่เป็นสรณ- ธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย อนาคตารัมมณธรรมที่เป็นอรณธรรม อาศัยอนาคตารัมมณธรรมที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
1892
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๒ ในอารัมมณปัจจัย มี " ๒ ในอวิคตปัจจัย มี " ๒ ในสหชาตวารก็ดี ในปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดารทุกปัจจัย
1893
ปัจจุปปันนารัมมณธรรมที่เป็นสรณธรรม อาศัยปัจจุปปันนารัมมณธรรมที่เป็น สรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ปัจจุปปันนารัมมณธรรมที่เป็นอรณธรรม อาศัยปัจจุปปันนารัมมณธรรมที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
1894
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๒ ในอารัมมณปัจจัย มี " ๒ ในอวิคตปัจจัย มี " ๒ ในสหชาตวารก็ดี ในปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดารทุกปัจจัย สรณทุกอตีตารัมมณัตติกะ จบ สรณทุกอัชฌัตตัตติกะ