เล่มที่ 44
พระอภิธรรมปิฎก
ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 196
959
สรณธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยสรณธรรมที่เป็นอนิทัสสน- อัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ นัย
960
อรณธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยอรณธรรมที่เป็นอนิทัสสน- อัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๗ นัย
961
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๒๑ ในอวิคตปัจจัย มี " ๒๑ สหชาตวารก็ดี สัมปยุตตวารก็ดี เหมือนกับปฏิจจวาร
962
อรณธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เป็นปัจจัยแก่อรณธรรมที่เป็น อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม โดยเหตุปัจจัย
963
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๗ ในอารัมมณปัจจัย มี " ๓ ในอวิคตปัจจัย มี " ๒๕ แม้ปัญหาวารในกุสลัตติกะฉันใด พึงให้พิสดารฉันนั้น สนิทัสสนัตติกสรณทุกะ จบ อนุโลมติกทุกปัฏฐาน จบ กุสลัตติกเวทนาตติกะ
1
สุขายเวทนายสัมปยุตตธรรมที่เป็นกุศล อาศัยสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรม ที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย สุขายเวทนายสัมปยุตตธรรมที่เป็นอกุศล อาศัยสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรมที่เป็น อกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย สุขายเวทนายสัมปยุตตธรรมที่เป็นอัพยากฤต อาศัยสุขายเวทนายสัมปยุตตธรรมที่เป็น อัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย