เล่มที่ 45
พระอภิธรรมปิฎก
ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 122
487
สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่เป็นอนารัมมณธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสน สัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่สารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ นัย สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่เป็นอนารัมมณธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆ ธรรม ที่ไม่ใช่อนารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ นัย โดยคณิตกนัย มีวาระ ๓ ในอนิทัสสนสัปปฏิฆมูล ก็มีวาระ ๓ เหมือนกัน
488
อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม ที่เป็นอนารัมมณธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสน อัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่สารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
489
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๑ โนจิตตทุกนสนิทัสสนัตติกะ จิตตทุกสนิทัสสนัตติกะ
490
สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่จิตตธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัป ปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่จิตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ นัย สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่จิตตธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่จิตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๑ นัย โดยคณิตกนัย มีวาระ ๓ นเจตสิกทุกนสนิทัสสนัตติกะ เจตสิกทุกสนิทัสสนัตติกะ
491
สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม ที่เป็นเจตสิกธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสน สัปปฏิฆธรรม ที่ไม่ใช่เจตสิกธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
492
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๓ นจิตตสัมปยุตตทุกนสนิทัสสนัตติกะ จิตตสัมปยุตตทุกสนิทัสสนัตติกะ