เล่มที่ 5
พระวินัยปิฎก
มหาวรรค ภาค ๒
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 208
ปฏิโกสนา ๒ อย่าง
193
ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคลบางคนคัดค้านในท่ามกลางสงฆ์ขึ้น บางคนคัดค้าน ไม่ขึ้น ดูกรภิกษุทั้งหลาย ใครเล่าคัดค้านในท่ามกลางสงฆ์ไม่ขึ้น ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุณี คัดค้านในท่ามกลางสงฆ์ไม่ขึ้น สิกขมานา .... สามเณร .... สามเณรี .... ภิกษุผู้บอกลาสิกขา .... ภิกษุผู้ต้องอันติมวัตถุ .... ภิกษุวิกลจริต .... ภิกษุมีจิตฟุ้งซ่าน .... ภิกษุผู้กระสับกระส่ายเพราะเวทนา .... ภิกษุผู้ถูกสงฆ์ยกเสียฐานไม่เห็นอาบัติ .... ภิกษุผู้ถูกสงฆ์ยกเสียฐานไม่ทำคืนอาบัติ .... ภิกษุผู้ถูกสงฆ์ยกเสียฐานไม่สละทิฏฐิบาป .... บัณเฑาะก์ .... ภิกษุลักเพศ .... ภิกษุเข้ารีดเดียรถีย์ .... สัตว์ดิรัจฉาน .... ภิกษุผู้ฆ่ามารดา .... ภิกษุผู้ฆ่าบิดา .... ภิกษุผู้ฆ่าพระอรหันต์ .... ภิกษุผู้ประทุษร้ายภิกษุณี .... ภิกษุผู้ทำสังฆเภท .... ภิกษุผู้ทำโลหิตุปบาท .... อุภโตพยัญชนก .... ภิกษุนานาสังวาส .... ภิกษุผู้อยู่ในสีมาต่างกัน .... ภิกษุผู้อยู่ในเวหาสด้วยฤทธิ์ .... สงฆ์ทำกรรมแก่ผู้ใด ผู้นั้นคัดค้านในท่ามกลางสงฆ์ไม่ขึ้น ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคลเหล่านี้แล คัดค้านในท่ามกลางสงฆ์ไม่ขึ้น ดูกรภิกษุทั้งหลาย ใครเล่าคัดค้านในท่ามกลางสงฆ์ขึ้น ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุปกตัตตะมีสังวาสเสมอกัน อยู่ในสีมาเดียวกัน โดยที่สุดแม้ภิกษุผู้นั่งอยู่บนอาสนะติดกันบอกให้รู้ คัดค้านในท่ามกลางสงฆ์ขึ้น. ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคลนี้แล คัดค้านในท่ามกลางสงฆ์ขึ้น.